GWF spontane Eifelrit

Zaterdag 20 augustus

’s Ochtens om 7:30 vertrokken en in mijn woonplaats even snel de tank vol gegooid. Na een rit van ongeveer 2 uur over de A6, A27 en A2 kwam ik aan op ‘Het Anker’ waar we hadden afgesproken. Er stonden nog maar een paar motoren toen ik aankwam, dus ik was ruim op tijd. Nadat er steeds meer motoren bijkwamen en Erik en Astrid voor heerlijke appeltaart hadden gezorgd, rijden we uiteindelijk richting Brand (Aachen) waar nog een aantal motoren ons stond op te wachten. Ook hier werd de tank weer even volgegooid voor de start van de route (helaas niet door iedereen?!?!?!).

De eerste stop in Schmidt was een momentje voor Stephan, die het graf van zijn ouders wilde bezoeken en hij takteerde ons in het plaatselijke hotel op koffie met speciale ‘Flax’-taart. Flax zaden (hennep) schijnen, net als maanzaad, een halucinerende werking te hebben. Alleen nadat ze verwarmd zijn (geweest), zijn ze deze halucinerende werking kwijt en kunnen zonder gevaar voor de verkeersveiligheid gegeten worden.

GWF in Harscheidt-Schmidt
GWF in Harscheidt-Schmidt

Onze volgende stop was in Einruhr, waar we een late lunch gebruikten. Vandaaruit met hindernissen (wegversperringen, valpartijen, iemand met een lege tank) naar Aachen teruggereden.

Na iedereen weer gedag te hebben gezegd, reed ik (met Kris uit Almere achter mij aan) richting Nederland. Bij Eindhoven wilde Kris en zijn dochter Patrycja iets gaan eten en even rusten, dus namen we daar afscheid en reed ik alleen weer verder naar huis. Even voorbij Den Bosch op de A2 (bij parkeerplaats ‘De Lucht’) ben ik gestopt om toch voor de zekerheid mijn regenpak aan te trekken en het vacht van mijn zadel te halen. In de verte was het behoorlijk donker en het leek niet af te zakken naar het zuiden, maar mijn kant op te komen. Gelukkig dat ik dat gedaan had, want even na Beesd kreeg ik een behoorlijke bui over me heen en deze hield, met tussenpozen, aan totdat ik thuis was.

Een heerlijke dag om te rijden. Hoewel de zon niet altijd scheen, was het in Duitsland droog en een goede temperatuur om motor te rijden.  Jammer dat alleen de heen- en terugreis altijd zo lang en saai zijn.

GWF Duitslandweekend 2016

Dit jaar hebben een aantal forumleden gekozen om niet naar de Harz te gaan, nadat een grote groep hier wel wederom naar toe ging. Dus het weekend nadat de Harz-gangers weer terug waren in Nederland, ging de volgende, veel kleinere groep naar Cochem aan de Moezel.

GWF in Cochem
GWF in Cochem

Vrijdag 8 Juli:

Ik had tussen 8:30 en 9:00 uur met een aantal rijders uit Noord- en Zuid Holland afgesproken langs de A2 bij Beesd. Van daar uit zouden we naar Weert rijden om ons rond 10:00 uur aan te sluiten bij een groep uit Noord-Brabant. Via vele binnendoor- en kronkelwegen kwamen we tegen 18:00 uur in Cochem aan bij Weinstuben Hieronimi. Nadat we eindelijk ingecheckt, gegeten en uitgepakt waren, konden we op het terras genieten van een biertje. De serveersters waren wel een beetje knorrig en betalen met een pas kon niet voor kleine bedragen (en dat in 2016!?!?), maar dat maakte de pret niet minder. Ik had mijn kilt meegenomen omdat ik dat erg prettig vind zitten en ik had daardoor veel bekijks. Omdat die avond alle drankjes contant afgerekend moesten worden, ben ik Cochem ingegaan op zoek naar een geldautomaat. Dit bleek nog lastiger dan gedacht. Ook deze keer had ik binnen Cochem vele blikken gericht op mij vanwege het dragen van een kilt. Zelfs een ietwat aangeschoten dame die me toesprak met de woorden: “That is a very nice dress!” Gelukkig had ik een geldautomaat gevonden en nadat ik wat geld had getapt liep ik terug naar het hotel. Daar bleek iedereen al naar de kamers vertrokken te zijn en moest ik mijn rekening nog betalen. Daarna heb ik ook mijn kamer maar opgezocht.

Zaterdag 9 Juli:

Rond 8 uur op en een half uur later aan het ontbijt. Van de 9 motoren gingen er maar 4 in een groepje op weg. 2 anderen trokken hun eigen plan en de rest verbleef in en rond Cochem en liet de motor staan. Ik hoorde bij de 4 en zo reden we een route van ruim 230 km in het Moezelgebied met vele kronkelwegen berg op en berg af. Tussen de middag in Zell een broodje braadworst gegeten en vervolgens weer op weg. Rond 17:00 uur waren we weer in Cochem en na een heerlijke douche mijn kilt weer aangetrokken, gegeten en de rest van de avond vertoeft op het terras. Tegen 20:00 uur wilde ik even naar boven gaan om heel even te gaan liggen. Ik bleek toch vermoeider dan verwacht en rond 23:00 uur werd ik pas wakker. Toen had het dus geen zin meer om nog naar beneden te gaan, daar de rest hoogstwaarschijnlijk ook al zijn mandje had opgezocht. Dus nog even film gekeken op mijn tablet en daarna weer gaan slapen.

Zondag 10 Juli:

Vandaag bevatte het zelfde ochtendritueel als de vorige dag. Deze keer bestond de groep uit 5 motoren. De 2 anderen van de vorige dag gingen weer hun eigen weg en 2 braken het weekend verder af. 1 vanwege heimwee naar zijn trouwe viervoeter die deze keer niet mee was en 1 vanwege een afgebroken kies. Het zou bloedheet worden dus we kozen voor een korte route met voldoende stops. Tussen de middag belandde we bij een restaurant met italiaanse inslag en hebben hier de nodige versnaperingen genuttigd. 1 van onze motorrijders (die totaal geen duits spreekt) was aan de alkoholvrije radler, maar kreeg bij zijn laatste bestelling toch een flesje met 2,5%. De gastvrouw verontschuldigde duizendmaal en hij heeft het flesje niet hoeven betalen. Hij begon een verhaal over als hij bij controle straks moest blazen, dat het wel mee zou vallen en samen met een andere berijder schoot ik in de lach. We hebben hem wel even verteld dat ‘blasen’ in het Duits toch iets heel anders betekend. Tegen 16:00 uur waren we wederom in Cochem. Douchen, terras met een biertje en om 18:00 uur aan tafel. Na het diner en even op het terras gezeten te hebben, wilde ik nog even Cochem in om weer wat geld te pinnen. 4 anderen hadden ook wel zin in een wandeling en liepen mee. We hebben op een terrasje nog wat genuttigd, ik had een ijskoffie, en de rest wilde daarna nog even een ijsje halen. Eenmaal terug bij het hotel (ergens rond 21:30 uur) bleek de bar al gesloten en konden we met wat mazzel nog net 1 drankje bestellen. Daarna de kamer maar weer opgezocht voor de nodige nachtrust.

Maandag 11 Juli:

Om 8:00 uur op en meteen alles bij elkaar gezocht. Zoveel mogelijk meteen in de motor geladen en toen ontbeten. De terugreis zou ook binnendoor gaan, maar ik had niet verwacht zo laat pas in Maastricht aan te komen. We kwamen daar rond 16:30 uur aan en ik moest vanuit daar nog terug naar Lelystad. Gelukkig viel de reis mee en was ik rond 18:50 uur thuis en kon dus nog aanwezig zijn bij de eindmusical en diploma-uitreiking van mijn neefje uit groep 8.

Weer een top weekend in Duitsland en verheug me, zoals altijd, alweer op volgend jaar. Ik zit er sterk over te denken om eens het voortouw te nemen en een trip naar Schotland te maken/organiseren. We zullen zien…

Sponsorrit voor Dyon

Afgelopen zaterdag werd er een sponsorrit georganiseerd door de tante van Dyon. Dyon is een jongen van 5 jaar met de ziekte van Duchenne. Met dat geld hopen ze de ouders van Dyon wat kosten uit handen te nemen en Dyon, zijn broertje en ouders een mooie dag te bezorgen.

Ik zou met Richard uit Lelystad eerst naar Emmeloord rijden om Martin op te halen. Richard had een vriend van hem mee die achterop zat. Er reed ook nog iemand uit Emmeloord mee en met z’n vijven vertrokken we richting Ommen.

De ontmoeting was in Ommen bij motorcafé/camping Calluna. Vandaar werd er gestart om na een anderhalf uur op Kinderboerderij Dondertman in Holten aan te komen. Hier werd gestopt voor de nodige verfrissing en voedsel.

Vanuit Holten ging de reis weer richting Ommen, maar dan natuurlijk wel via een andere route. Rond half vijf waren we weer in Ommen en na de uitreiking van het totaalbedrag en de cadeau’s voor de kids, gingen wij vijven weer richting huis. Martin met de andere Emmeloorder via friesland en wij Lelystedelingen reden via Zwolle. De maat van Richard had nogal wat last van zijn rug (Richard rijd een Honda Shadow) van het achterop zitten en vroeg of hij op de terugweg bij mij achter op de motor mocht zitten.

Zodoende waren we tegen zessen bij mijn huis in Lelystad. Een geslaagde dag maar ik was wel weer erg moe. Bijtijds naar bed gegaan dus…

Lang Weekend Drenthe

Het zit er weer op, een lang weekend met veel motorrijden.

Donderdagavond om 19:15 uur vertrok ik richting Schoonoord. Er was vanuit het Goldwingforum een lang weekend georganiseerd in Drenthe. Het kostte me zo’n anderhalf uur om er te komen en tegen kwart voor negen reed ik het terrein op. Ik werd verwelkomt door de reeds aanwezigen van het forum en de familie van de organisatoren. Na wat gedronken te hebben ging ik, voordat het donker zou worden, nog even de tent opzetten. Men moet altijd erg lachen om mijn kleine tent waar ik net languit in kan liggen en daarnaast net genoeg plaats heb voor mijn spullen. Maar ik lach altijd het laatst, want mijn tentje staat in nog geen tien minuten. Dus zat ik even later lekker aan een biertje mijn eerste avond door te brengen met andere forum leden. Daar de vermoeidheid aardig toesloeg, ben ik niet zo laat naar bed gegaan.

Vrijdag was de dag van de zuidelijke ofwel DOG rit. Om 7:15 uur mijn bed uit en aan de koffie en het ontbijt. We startten om 9:00 uur en de rit zou ons dus in zuidelijke richting via Drenthe, Overijssel en Gelderland brengen. In Zwolle hebben we geluncht bij het van der Valk Hotel. Vervolgens zijn we langs de IJssel gereden en dit deel zit ook in de FOG rit. Behalve dat we bij Olst de veerboot genomen hebben naar de overkant van de IJssel. Hiermee hadden we wel zo’n beetje het zuidelijkste stuk van de route bereikt en ging de rit weer noordwaarts. Ondertussen nog even een keer stoppen om een korte rustpauze in te lassen en foto’s te maken. De totale rit bedraagt rond de 300 km en we waren dan ook om 18:30 uur weer terug. Het eten zou om 20:00 uur aanvangen dus voor allen genoeg gelegenheid om zich op te frissen en nog even wat na te praten. De pasta maaltijd was heerlijk en tegen een uur of 10 ging ik toch echt trachten te slapen.

Zaterdag wederom vroeg op voor koffie en ontbijt en gereed maken voor de Hooge Noorden route. We reden ook nog een stuk door Haren, waar ik mijn 1800 een paar jaar geleden heb gekocht. Ten noorden van Usquert ligt Café ’t Zielhoes waar we een kop koffie hebben gedronken. Eén van onze forumleden was deze dag jarig en er werd even luidkeels voor hem gezongen. Hij wilde het eigenlijk stil houden tot na de rit en dan ineens trakteren op vlaai, maar ja… mobiele devices gooien daarbij altijd roet in het eten. Zo zag dus iemand via facebook dat hij jarig was en de rest laat zich raden. De volgende stop was in Lauwersoog. Daar hebben we geluncht. Het voordeel was dat je bestelde wat je wilde hebben en je kreeg een soort van pieper mee. Als deze afging was je bestelling klaar. Zodoende hoefde we niet nog eens apart af te rekenen na het eten. In de middag zijn we nog even in Norg gestopt voor een ijsje of een drankje. Een paar kilometer voor ons eindpunt in Schoonoord was onze voorrijder nergens meer te bekennen. Op de Schapendijk moest er dus gekeerd worden omdat we een afslag voorbij gereden waren. Gelukkig had ik navigatie en was binnen een paar minuten op onze camping. Grapje van onze voorrijder. Gelukkig had iedereen de weg gevonden. Daar werden we dus getrakteerd op vlaai van de jarige. Ik raakte aan de praat met een engels stel (beide zo rond de 65 jaar) die door onze gastheer ook waren uitgenodigd. Ze hadden onze gastheer in Griekenland ontmoet op een Goldwing Treffen. De man had zijn 1800 te koop gezet omdat hij het te zwaar vond. Hij is nu op zoek naar een GL1200 ‘Plain Jane’. De barbeque werd aangestoken en iedereen heeft genoten van het eten. De avond was nog jong en we hebben vreselijk gelachen. Ook met het engelse stel. Ze vonden het zo apart dat ze zo opgenomen werden in de groep. Dat hadden ze niet verwacht. De gastheer en -vrouw werden door de gasten nog even in het zonnetje gezet en kregen diverse presentjes. Er was namelijk de dag ervoor een inzameling gehouden zonder dat ze dit wisten. Rond een uur of 2 ’s nachts vond ik het welletjes en ben ik naar bed gegaan.

Zondag om 8 uur op en meteen de tent opgeruimt en alles weer in de motor geladen. Binnen 10 minuten was ik klaar en dan zie je even later iedereen worstelen om z’n tent opgeruimt en ingepakt te krijgen. Wie lacht hier nu het laatst? Na het ontbijt nog even alles afgerekend en liep ik nog even de camping rond om iedereen gedag te zeggen. Om 10:30 uur de trip naar huis begonnen, even getankt en daarna in één keer door. Om 12 uur was ik thuis en helemaal op van het weekend. Maar ik heb me enorm vermaakt. Als er volgend jaar weer een lang weekend Drenthe is, ga ik weer!

De routes staan overigens onder de Downloads!

Eindelijk!

Zoals in mijn vorige bericht vermeld, zou ik de motor op 17 maart uit de winterslaap halen. Mensen die mij persoonlijk kennen, weten de reden waarom dat niet gebeurd is.

Daarna was het weer niet altijd even mooi, maar eindelijk was er vanochtend zon. Dus… hoes van de motor gehaald, slot van de motor af, hek opengemaakt, alarm van de motor uit en… hij startte zonder enig probleem in 1 keer.

De motor voor de deur neergezet omdat ik daar wat meer ruimte heb en even flink een sopje er over heen gehaald. Al dat zand en vuiligheid eraf gewassen, met vochtige (vulcanet) doekjes de motor weer wat netter gemaakt en met chroompoets de chrome onderdelen weer glimmend gemaakt.

Helaas verder vandaag geen tijd gehad om te rijden. We moesten nog de nodige boodschappen doen, een paar klusjes thuis, waaronder nieuw sluitwerk op mijn tuinhek omdat de vorige met een storm afgebroken was, om vervolgens enigszins vermoeid op de bank te belanden.

Nu even checken of ik volgende week bij Sturgis terecht kan voor de nodige terugroepactie.

Kriebels

Ik denk dat ik morgen de motor maar eens uit zijn winterslaap ga halen. Het begint te kriebelen en als je jeuk hebt, moet je krabben.

Tevens moet, zoals gezegd, de motor nog even naar de garage om de achterremmen te laten reviseren op advies van Honda (die deze terugroepactie ook volledig vergoed).

Op 16 april wordt de Goededoelrit weer gereden. Vorig jaar was mijn eerste keer en dat is erg goed bevallen. Ik hoop dat de jongedame die vorig jaar bij mij achterop zat, er dit jaar ook weer bij is.

Er staan nog meer ritten gepland en de komende periode heb ik er ook wat meer tijd voor.

Kortom; ik ben er helemaal klaar voor!

Een goed begin

2016 is alweer een maand oud en ik zit me af te vragen of het nu wel een goede zet is geweest om de motor in winterslaap te brengen, want zoals men zou zeggen; “Welke winter?” Maar goed, wie weet krijgen we in februari nog wat slecht weer te verduren.

Vorige maand kreeg ik, en in de afgelopen maanden vele GL1800 rijders met mij, een brief van Honda. Er is een terugroepactie op alle GL1800 modellen van 2001 tot 2015. Er bestaat een kans dat de achterrem kan blijven hangen waardoor er, door de hitte, brand zou kunnen ontstaan. Hiervoor is door Honda vervangende onderdelen ter beschikking gesteld en kan door een Honda-goedgekeurde garage worden vervangen. De eigenaar betaald niets en de garage wordt door Honda vergoed.

Zodoende heb ik alle gegevens doorgegeven en zal ik ergens in maart de motor naar Sturgis brengen om deze vervanging te laten uitvoeren.

In april en mei staan er namelijk alweer wat ritten op de planning en wil ik de motor wel weer in topconditie hebben.

Trusten!

Vandaag besloten de motor winterklaar te maken en het rijden weer op te schorten naar het nieuwe seizoen.

Vandaag nog wel even gereden, dat wil zeggen, naar het tankstation om de tank even vol te gooien, de omroep bezoeken voor de open dag en daarna nog even een flesje Forté MotoPower II gehaald en in de tank gegoten.

Nu staat de motor weer onder het zeil, op slot, aan de druppellader en met alarm, omdat onlangs een verdacht persoon is geconstateerd in onze steeg achter de tuin. Volgende week even kijken naar een muur- of grondanker waar ik een slot aan vast kan maken.

Volgend jaar gaan we weer rijden en ik vermoed dat de Goededoelrit (April) één van de eersten zal zijn.

Pink Rit 2015

Afgelopen zondag was de jaarlijkse rit met mijn collega’s van Pink Elephant.

De dag begon druilerig. Ik had met een collega afgesproken langs de A28 bij Harderwijk, maar onderweg er naar toe had ik toch wel de nodige regendruppels te pakken. Eenmaal in De Meern was het verder gewoon droog en trok de lucht open. Door de regen was de starttijd iets opgeschoven van 10 uur naar 11 uur. Uiteindelijk vertrokken we om 10:30 uur omdat de groep compleet was en iedereen zijn koffie op had.

De route begon dus vanaf de Starbucks langs de A12 bij De Meern. Ik had aangeboden als voorrijder te fungeren omdat de collega, die het normaal doet, op vakantie was. Vandaar reden we zuidoostelijk richting Tiel. In Ophemert hielden we pauze en gebruikte een lunch in Restaurant “Het Dijkhuis”. Daar bleken we 3 man te kort te komen. Er bleek 1 motor met pech te staan (defecte stroomverdeler) en moest dus helaas afhaken. De overige twee kwamen nog op tijd om mee te eten.

Na de lunch over de dijkwegen langs de Waal. Hele stukken waren gemarkeerd als zijnde 30 km/h wegen dus de vaart zat er niet echt in. Het is wel een hele mooie route. Onderweg liet 1 van de rijders weten te moeten tanken, dus… even bij het eerstvolgende tankstation (in Gorinchem) gestopt. Hier werd besloten de route nog tot een uur of 4 te volgen (het was 14:30 uur) en dan nog wat te drinken.

Bij Kinderdijk bleken we nog maar met 4 motoren voorop te rijden. We besloten even te stoppen en het bleek dat iemand een lichte aanrijding had met een wielrenner. Gelukkig niets ernstigs. De fietser wat lichte schaafwonden en de spiegel van de motorrijder lag eraf. Dus de stoet moest ons weer even inhalen.

We stapten weer op de motor maar de aangekomen groep was zo snel weer vertrokken dat we met haast erachter aan moesten. De route stuurden ons naar een veerverbinding, maar de groep stond niet op de boot. Blijkbaar waren ze langs het water verder gereden. Wij vieren ook weer omgekeerd en toen bleek mijn motor afgeslagen te zijn. Ik kreeg hem ook niet meer aan de gang. Heel vreemd. Hij stond in z’n vrij, dodemansknop stond in de goede stand en de omvalschakelaar was het niet want ik had niet om gelegen. Oliepeil gecontroleerd, maar dat was het ook niet. Even naar een vlak stuk gereden en de boel maar eens rustig bekijken. Een collega van mij vroeg me om de motor eens in de versnelling te zetten, daarna opnieuw in z’n vrij te zetten en hem nog eens proberen te starten. Wat denk je… lopen als een zonnetje alsof er niets aan de hand was. Gauw de rit hervat en zo belandden we in Groot-Ammers, waar de rest al op een terrasje zat. Daar hebben we nog even wat gedronken en zijn 2 collega’s en ik richting de A27 gereden. Het was al laat in de middag en ik had die avond nog een afspraak voor een etentje.

Met drie motoren over de A27 razend, waarbij er 1 op een gegeven moment de A28 opdook en de ander bij afslag Huizen de snelweg verliet, was ik om 6 uur weer thuis.

Alles bij elkaar een mooie dag, alleen de route bevatte iets te veel wegen waar minder dan 50 km/h was toegestaan. Toch heb ik al weer zin in de rit van volgend jaar.

Eindelijk de FOG route

Vanwege het ongelukje dat ik met de motor had, vorig jaar, kon de FOG rit die ik gemaakt had niet doorgaan. Dit jaar ging hij dan toch gereden worden op 19 juli.

Verzamelen vanaf 8:30 uur bij de Bosbadhal in Emmeloord was voor velen geen probleem. Alleen… het sportcafé ging pas om 11 uur open en we konden dus geen koffie krijgen aldaar.

Zelf reed ik rond 9:30 uur de snelweg bij Lelystad op en plots reed er een goldwing naast me. Het bleek Rob uit De Lier te zijn. Samen zijn we naar Emmeloord gereden en even de tanks weer volgegooid. Om 10:00 uur kwamen we bij de Bosbadhal waar al zo’n 8 wings te wachten stonden. Tegen 11 uur waren we met zo’n 17 motoren en begonnen we aan de rit. Deze werd wat geplaagd door wat spetters regen, maar over het algemeen was het een goed begin.

Bij het pontje begon de regen erger te worden en besloot ik, omdat iedereen op de pont stond, de stop aan de overkant over te slaan en door te rijden om te zien of we ergens droger konden staan. Hier zijn  helaas 2 motoren afgehaakt vanwege het weer. Dit was pas voorbij Kampen onder een viaduct. Nadat de regen iets minder werd, zijn we de laatste 20 km naar het restaurant gereden om daar van een lekkere lunch te genieten en even op te drogen.

Na de lunch wederom een afvaller en de rest van de rit geen regen meer gehad. Onze laatste tussenstop in Harderhaven was eigenlijk nog maar 20 minuten van ons eindpunt Lelystad af. Hier gingen nog twee motoren richting huis en de rest belandde op het Palazzo in Lelystad.

Voor de eerste rit die ik zelf het voorgereden (en Martin als achterrijder) moet ik zeggen dat het een geslaagde rit was. Ik zal zeker nog eens een keer proberen een rit uit te zetten.

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com