Zomaar een zonnige dag

Martin vroeg in het algemeen of iemand zin had in een ritje op zondag 24 september. Aangezien ik veel te weinig geraden had en toch nog wat kilometers op de motor wilde maken, besloot ik mee te doen.

Het plan was om via Dalen (Drenthe), waar we een groep Harley rijders zouden ontmoeten voor de lunch en de verdere rit, naar Ommen te rijden waar een Amerikaanse Dag georganiseerd werd door Café Calluna (de 10de editie alweer). Niet dat ik daar nu echt op zat te wachten maar de rit was verder erg prettig en gewoon iedereen het zijne gunnen hoort erbij. Martin en ik zijn dan ook niet te lang blijven rondhangen en vertrokken na ongeveer 3 kwartier weer richting flevoland.

Martin reed nog even met mij mee naar Lelystad voor een bakkie koffie en vertrok rond kwart over 6 weer richting huis.

Het was deze dag niet heel warm maar erg prettig motorrijweer. Hopelijk was dit nog niet mijn laatste rit van het jaar en zijn er nog een paar van dit soort dagen.

Prioriteiten

Terugkijkend op wat ik tot nu toe heb gereden in dit motorseizoen, valt het erg tegen wat ik gereden heb. Het seizoen is nog niet ten einde maar er had tot op heden zeker meer in kunnen zitten.

Het enige wat ik echt heb gereden met gelijkgestemden is de Goededoelrit. Het GWF weekend heb ik dit jaar overgeslagen en ook andere georganiseerde ritten vielen voor mij precies verkeerd. Wel heb ik wat ritten solo gedaan maar dat waren hoofdzakelijk ritten naar mijn werk of familiebezoek.

Ik moet me toch maar eens gaan oriënteren op komende ritten en zien of ik dit jaar toch nog wel een paar mooie ritten kan maken.

Klaar voor de start…

Afgelopen weekend heb ik de motorhoes van mijn motor gehaald. Dat was eigenlijk alles. Gewoon omdat het dan maar alvast gedaan is. Nu bleek dat het vandaag (donderdag) de mooiste dag van de week zou worden en best lekker weer. Dus besloot ik met de motor naar mijn werk te gaan.

Op woensdagavond nog wel even de motor losgekoppeld van de lader en even gestart om te zien of hij meteen zou lopen. Geen enkel probleem. Hij startte nagenoeg meteen.

Vanmorgen dus met de motor op weg naar Hoorn. Het was best nog wel fris zo vroeg op de ochtend maar met goede kleding heb je daar geen last van. Alleen mijn handen waren wat koud. De handschoenen zijn toch nog iets te luchtig voor dit weer. Maar ja, in de zomer zijn deze weer te warm. Daarom ga ik daar niet over klagen.

In April staat de eerste rit al weer op het programma en in Mei is de goededoelrit weer, waar ik dit jaar voor de derde keer aan mee doe.

Mijn motorseizoen is vanaf vandaag dus ook weer begonnen!

De beste wensen

Aan alle lezers van ons blog wensen wij natuurlijk ook dit jaar weer een jaar met veel heerlijke motortochten, -ritten en -uitjes.

Een gezond en veilig 2017 allemaal!

Het is weer gebeurd.

Iets later dan voorgaande jaren maar afgelopen weekend is dan eindelijk de motor in winterslaap gebracht.

Kitty heeft afgelopen zaterdag, omdat ik de hele dag voor Radio Lelystad in de weer was, een flesje Forté Motopower II gehaald en zondag ben ik in de kou nog even wezen tanken zodat de tank vol, motor aan de druppellader en onder de motorhoes staat te wachten totdat het weer goed weer wordt om te rijden.

Met de kou startte de motor een ietsje moeilijker maar nog steeds in 1 keer.  Hopelijk volgend jaar meer fijne en mooie ritten.

De laatste van 2016

Afgelopen 9 oktober heb ik de laatste rit van dit jaar gereden. Normaal is dat de rit rond 10 november richting mijn ouders (i.v.m. de verjaardag van mijn moeder) maar dat ging dit jaar niet door.

Binnenkort gaat de motor onder zijl en aan het infuus. Ik denk dat het dit weekend wordt.

Ook zal Martin waarschijnlijk de motor even in de mottenballen zetten en volgend jaar pas weer op de motor stappen.

Voor mij zal de eerste rit waarschijnlijk de goededoelrit zijn in Waalwijk, maar mocht het eerder al mooier weer zijn, dan zal ik het niet laten om de motor eerder uit zijn winterslaap te halen.

Rondje IJsselmeer

Het was Kitty haar idee om achterop de motor een rondje om het IJsselmeer te gaan rijden. Aldus geschiedde. Ze was nog nooit over de afsluitdijk geweest en wilde dat toch eens een keer doen.

De reis richting de afsluitdijk ging geheel volgens de route. Zo kwamen we onder andere door Harderwijk, Elburg, Kampen en Genemuiden. In Blokzijl hebben we even een stop gemaakt om wat te eten en te drinken, om vervolgens via Lemmer, Stavoren en Hindelopen bij de afsluitdijk te belanden. Eenmaal over de afsluitdijk was het reeds tegen 5 uur en besloten we direct via de A7 en N302 naar Lelystad te rijden. Ik wil de route nog wel eens helemaal rijden, maar dan moet ik wel vroeg beginnen.

GWF spontane Eifelrit

Zaterdag 20 augustus

’s Ochtens om 7:30 vertrokken en in mijn woonplaats even snel de tank vol gegooid. Na een rit van ongeveer 2 uur over de A6, A27 en A2 kwam ik aan op ‘Het Anker’ waar we hadden afgesproken. Er stonden nog maar een paar motoren toen ik aankwam, dus ik was ruim op tijd. Nadat er steeds meer motoren bijkwamen en Erik en Astrid voor heerlijke appeltaart hadden gezorgd, rijden we uiteindelijk richting Brand (Aachen) waar nog een aantal motoren ons stond op te wachten. Ook hier werd de tank weer even volgegooid voor de start van de route (helaas niet door iedereen?!?!?!).

De eerste stop in Schmidt was een momentje voor Stephan, die het graf van zijn ouders wilde bezoeken en hij takteerde ons in het plaatselijke hotel op koffie met speciale ‘Flax’-taart. Flax zaden (hennep) schijnen, net als maanzaad, een halucinerende werking te hebben. Alleen nadat ze verwarmd zijn (geweest), zijn ze deze halucinerende werking kwijt en kunnen zonder gevaar voor de verkeersveiligheid gegeten worden.

GWF in Harscheidt-Schmidt
GWF in Harscheidt-Schmidt

Onze volgende stop was in Einruhr, waar we een late lunch gebruikten. Vandaaruit met hindernissen (wegversperringen, valpartijen, iemand met een lege tank) naar Aachen teruggereden.

Na iedereen weer gedag te hebben gezegd, reed ik (met Kris uit Almere achter mij aan) richting Nederland. Bij Eindhoven wilde Kris en zijn dochter Patrycja iets gaan eten en even rusten, dus namen we daar afscheid en reed ik alleen weer verder naar huis. Even voorbij Den Bosch op de A2 (bij parkeerplaats ‘De Lucht’) ben ik gestopt om toch voor de zekerheid mijn regenpak aan te trekken en het vacht van mijn zadel te halen. In de verte was het behoorlijk donker en het leek niet af te zakken naar het zuiden, maar mijn kant op te komen. Gelukkig dat ik dat gedaan had, want even na Beesd kreeg ik een behoorlijke bui over me heen en deze hield, met tussenpozen, aan totdat ik thuis was.

Een heerlijke dag om te rijden. Hoewel de zon niet altijd scheen, was het in Duitsland droog en een goede temperatuur om motor te rijden.  Jammer dat alleen de heen- en terugreis altijd zo lang en saai zijn.

GWF Duitslandweekend 2016

Dit jaar hebben een aantal forumleden gekozen om niet naar de Harz te gaan, nadat een grote groep hier wel wederom naar toe ging. Dus het weekend nadat de Harz-gangers weer terug waren in Nederland, ging de volgende, veel kleinere groep naar Cochem aan de Moezel.

GWF in Cochem
GWF in Cochem

Vrijdag 8 Juli:

Ik had tussen 8:30 en 9:00 uur met een aantal rijders uit Noord- en Zuid Holland afgesproken langs de A2 bij Beesd. Van daar uit zouden we naar Weert rijden om ons rond 10:00 uur aan te sluiten bij een groep uit Noord-Brabant. Via vele binnendoor- en kronkelwegen kwamen we tegen 18:00 uur in Cochem aan bij Weinstuben Hieronimi. Nadat we eindelijk ingecheckt, gegeten en uitgepakt waren, konden we op het terras genieten van een biertje. De serveersters waren wel een beetje knorrig en betalen met een pas kon niet voor kleine bedragen (en dat in 2016!?!?), maar dat maakte de pret niet minder. Ik had mijn kilt meegenomen omdat ik dat erg prettig vind zitten en ik had daardoor veel bekijks. Omdat die avond alle drankjes contant afgerekend moesten worden, ben ik Cochem ingegaan op zoek naar een geldautomaat. Dit bleek nog lastiger dan gedacht. Ook deze keer had ik binnen Cochem vele blikken gericht op mij vanwege het dragen van een kilt. Zelfs een ietwat aangeschoten dame die me toesprak met de woorden: “That is a very nice dress!” Gelukkig had ik een geldautomaat gevonden en nadat ik wat geld had getapt liep ik terug naar het hotel. Daar bleek iedereen al naar de kamers vertrokken te zijn en moest ik mijn rekening nog betalen. Daarna heb ik ook mijn kamer maar opgezocht.

Zaterdag 9 Juli:

Rond 8 uur op en een half uur later aan het ontbijt. Van de 9 motoren gingen er maar 4 in een groepje op weg. 2 anderen trokken hun eigen plan en de rest verbleef in en rond Cochem en liet de motor staan. Ik hoorde bij de 4 en zo reden we een route van ruim 230 km in het Moezelgebied met vele kronkelwegen berg op en berg af. Tussen de middag in Zell een broodje braadworst gegeten en vervolgens weer op weg. Rond 17:00 uur waren we weer in Cochem en na een heerlijke douche mijn kilt weer aangetrokken, gegeten en de rest van de avond vertoeft op het terras. Tegen 20:00 uur wilde ik even naar boven gaan om heel even te gaan liggen. Ik bleek toch vermoeider dan verwacht en rond 23:00 uur werd ik pas wakker. Toen had het dus geen zin meer om nog naar beneden te gaan, daar de rest hoogstwaarschijnlijk ook al zijn mandje had opgezocht. Dus nog even film gekeken op mijn tablet en daarna weer gaan slapen.

Zondag 10 Juli:

Vandaag bevatte het zelfde ochtendritueel als de vorige dag. Deze keer bestond de groep uit 5 motoren. De 2 anderen van de vorige dag gingen weer hun eigen weg en 2 braken het weekend verder af. 1 vanwege heimwee naar zijn trouwe viervoeter die deze keer niet mee was en 1 vanwege een afgebroken kies. Het zou bloedheet worden dus we kozen voor een korte route met voldoende stops. Tussen de middag belandde we bij een restaurant met italiaanse inslag en hebben hier de nodige versnaperingen genuttigd. 1 van onze motorrijders (die totaal geen duits spreekt) was aan de alkoholvrije radler, maar kreeg bij zijn laatste bestelling toch een flesje met 2,5%. De gastvrouw verontschuldigde duizendmaal en hij heeft het flesje niet hoeven betalen. Hij begon een verhaal over als hij bij controle straks moest blazen, dat het wel mee zou vallen en samen met een andere berijder schoot ik in de lach. We hebben hem wel even verteld dat ‘blasen’ in het Duits toch iets heel anders betekend. Tegen 16:00 uur waren we wederom in Cochem. Douchen, terras met een biertje en om 18:00 uur aan tafel. Na het diner en even op het terras gezeten te hebben, wilde ik nog even Cochem in om weer wat geld te pinnen. 4 anderen hadden ook wel zin in een wandeling en liepen mee. We hebben op een terrasje nog wat genuttigd, ik had een ijskoffie, en de rest wilde daarna nog even een ijsje halen. Eenmaal terug bij het hotel (ergens rond 21:30 uur) bleek de bar al gesloten en konden we met wat mazzel nog net 1 drankje bestellen. Daarna de kamer maar weer opgezocht voor de nodige nachtrust.

Maandag 11 Juli:

Om 8:00 uur op en meteen alles bij elkaar gezocht. Zoveel mogelijk meteen in de motor geladen en toen ontbeten. De terugreis zou ook binnendoor gaan, maar ik had niet verwacht zo laat pas in Maastricht aan te komen. We kwamen daar rond 16:30 uur aan en ik moest vanuit daar nog terug naar Lelystad. Gelukkig viel de reis mee en was ik rond 18:50 uur thuis en kon dus nog aanwezig zijn bij de eindmusical en diploma-uitreiking van mijn neefje uit groep 8.

Weer een top weekend in Duitsland en verheug me, zoals altijd, alweer op volgend jaar. Ik zit er sterk over te denken om eens het voortouw te nemen en een trip naar Schotland te maken/organiseren. We zullen zien…

Sponsorrit voor Dyon

Afgelopen zaterdag werd er een sponsorrit georganiseerd door de tante van Dyon. Dyon is een jongen van 5 jaar met de ziekte van Duchenne. Met dat geld hopen ze de ouders van Dyon wat kosten uit handen te nemen en Dyon, zijn broertje en ouders een mooie dag te bezorgen.

Ik zou met Richard uit Lelystad eerst naar Emmeloord rijden om Martin op te halen. Richard had een vriend van hem mee die achterop zat. Er reed ook nog iemand uit Emmeloord mee en met z’n vijven vertrokken we richting Ommen.

De ontmoeting was in Ommen bij motorcafé/camping Calluna. Vandaar werd er gestart om na een anderhalf uur op Kinderboerderij Dondertman in Holten aan te komen. Hier werd gestopt voor de nodige verfrissing en voedsel.

Vanuit Holten ging de reis weer richting Ommen, maar dan natuurlijk wel via een andere route. Rond half vijf waren we weer in Ommen en na de uitreiking van het totaalbedrag en de cadeau’s voor de kids, gingen wij vijven weer richting huis. Martin met de andere Emmeloorder via friesland en wij Lelystedelingen reden via Zwolle. De maat van Richard had nogal wat last van zijn rug (Richard rijd een Honda Shadow) van het achterop zitten en vroeg of hij op de terugweg bij mij achter op de motor mocht zitten.

Zodoende waren we tegen zessen bij mijn huis in Lelystad. Een geslaagde dag maar ik was wel weer erg moe. Bijtijds naar bed gegaan dus…

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com